[[CaM|No]]~ReaL...'s profile[[CaM|No]]~ReaL`PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
[[CaM|No]]~ReaL`" !-|i - $ T e P ~ T ๐ ~ |3 r ! g h T ~ U p ~ Y ๐ u R ~ L ! f T "
September 08 ผู้หญิงที่ผมรัก... ผมเป็นผู้ชายที่หลงรักผู้หญิงพร้อมกันสามคนครับ รักมาก รักจนไม่รู้ว่าผมรักใครมากกว่ากัน รู้แต่ว่าผมไม่สามารถเลือกใครเพียงคนหนึ่งคนเดียวได้ ไม่สามารถขาดใครคนหนึ่งคนใดได้ คุณอาจจะมองหรือจะว่าผมเป็นคนโลเล มักมาก โลภ ฯลฯ คิดไปเถอะครับ ถ้าคุณยังไม่ได้อ่านข้อความด้านล่างต่อไป
ผู้หญิงคนแรก เป็นคนที่คอยเอาใจใส่ห่วงใยผมเสมอ ผมรู้ว่าเธอรักผมมากกว่าชีวิตของเธอเสียอีก หลายปีมาแล้วที่เธอทำงานหนักเพื่อผม ทำงานหนักยิ่งกว่าคนรับใช้ผมเสียอีก แม้บางครั้งเธอจะดูจู้จี้ขี้บ่นไปบ้าง แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นผมรู้สึกได้ด้วยหัวใจว่าผมเป็นคนที่เธอรักที่สุดในโลก ถึงแม้ว่าในนาทีนี้เราจะอยู่ห่างไกลกันบ้าง แต่เธอยังอยู่ในหัวใจของผมเสมอ ผมยังจำอ้อมกอดอันอบอุ่นของเธอ สายตาอันอ่อนโยน และหัวใจที่พร้อมจะร้องไห้เมื่อเวลาที่ผมเจ็บปวด
ผู้หญิงคนที่สอง เป็นคนที่ผมใกล้ชิดที่สุดคนนึง ในวันนี้เธอเป็นกำลังใจให้ผมต่อสู้ เป็นที่ปรึกษาเวลาผมมีปัญหา เป็นคนที่ผมยอมที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น เธอเป็นคนแรกที่จะยื่นมือเข้ามาดึงให้ผมลุกขึ้นในวันที่ผมพลาดล้มลงและเมื่อผมเงยหน้าสบตาเธอ ผมก็จะรู้ในทันทีว่า ผมจะต้องสู้ต่อไป
ผู้หญิงคนที่สาม ร่าเริง บริสุทธิ์ ดวงตาอันซุกซนทำให้ผมมีรอยยิ้มเสมอ แม้ในเวลาที่แสนเหน็ดเหนื่อย ผมรู้ถึงการมีความสุขที่สุดในโลกเมื่อมีเธออยู่ในอ้อมกอด ผมชอบแอบมองเธอเวลาเธอนอนหลับ ชอบแอบสูดดมเส้นผมของเธอ กลิ่นยาสระผมจางๆ มันทำให้ผมมีความสุขเหลือเกิน เธอเป็นคนที่ทำให้ผมรู้สึกแทบตายเมื่อเห็นเธอเจ็บปวด คำพูดเพียงคำสองคำของเธอสามารถทำให้โลกทั้งโลกสว่างสดใสอย่างไม่น่าเชื่อในความรู้สึกของผม
ผมคงรู้สึกว่าผมเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกได้ ถ้าวันใดวันหนึ่งผมกลับมาถึงบ้านแล้วพบเธอทั้งสามอยู่ในบ้านพร้อมๆกัน ผมคงเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกที่ได้ยินเพียงคำพูดบางคำจากปากพวกเธอ
"หิวมั้ยลูก..."
"เหนื่อยมั้ยคะที่รัก..."
"หนูคิดถึงพ่อค่ะ..."
ผมมีความสุขจริงๆ September 04 หนึ่งปีที่ผ่านพ้นผ่านมาปีกว่าแล้วสิ...กับการลงสนามประกวดครั้งล่าสุด...
เหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวานเอง...ชักเริ่มคิดถึงสนามแล้วซิ... มะได้พร่ำอะไรหรอก พอดีได้เข้าไปอ่าน Blog ของ นายถา กะ น้องแอร์ มา อ่านแล้วนึกถึงความหลังเลย งิงิ... ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว... เอาไดอารี่ที่เขียนไว้เมื่อปีที่แล้วมาให้อ่านกันก็แล้วกัน... ...13 กค. 48... 06.00 - ตื่นแต่เช้าเลยแหะเราวันนี้ (นอนมะหลับทั้งคืนตะหาก) เช็คของที่จะเอาไปให้พร้อมดีก่า เตรียมยาไปเยอะหน่อย (กลัวมะฉบายอ่ะ)... 10.30 - ได้เวลาไป รร. แล้ว รีบไปดีก่า มะอยากไปสาย คริคริ (เค้านัดตั้งเที่ยง)... 13.30 - ผอ. มาให้โอวาทก่อนเดินทางด้วยละ แล้วก็ร่วมถวายบังคมพระบรมราชานุสาวรีย์ ร.5 ด้วย แล้วก็ถ่ายรู้ก่อนไปกันซักหน่อย... 14.45 - รถเคลื่อนออกจาก รร. แล้ว ตื้นเต้นจังเยย... 17.30 - ถึงดอนเมืองแย้ววว >o< กรุงเทพฯ รถติดมากๆ เลย มะกี้ตอนวิ่งอยู่บนสะพานมีของตกด้วยล่ะ ตกใจหมดเลย ที่แท้ก็ลังน้ำนิเอง... พนักงานทัวร์มาแจกตั๋วละ ได้ที่นั่ง 44G อ่ะ แถวกลางริมขวา น่าเสียดาย (อยากนั่งริมหน้าต่างนิ) -.- ... 19.00 - เราเข้าไปในโซนผู้โดยสารขาออกกันแล้ว ต้องเสียค่าธรรมเนียมประมาณ 200 ล่ะ(แพงจัง) พอเข้ามาข้างในแล้วสั่นเลย แอร์เย็นมาก(มะถูกกะอากาศเย็นอ่ะ) ของข้างในนี่ขายแพงกว่าข้างนอกมาก น้ำเปล่าขวดละ 50 เงี้ยะ -O- ... 19.30 - ต้องไปเข้าด่านตรวจคนเข้าเมืองแล้ว เอาพาสปอร์ตไปให้เขา เขาก็ทำนู้น ทำนี่ แล้วก็ยื่นคืน แล้วก็บอกว่าเส็ดแย้ว... - -" พอหลุดจากด่านตรวจคนเข้าเมืองมาก็มาเจอด่านตรวจสัมภาระอีก ToT สัมภาระสแกนผ่านไปได้ด้วยดี แต่ที่สแกนคนดันมะผ่านอ่ะ มันดันร้องซะนี่ พอค้นไปค้นมาก็เจอเจ้าตัวปัญหาละ มานก็คือ "ลูกกุญแจ" ที่ติดอยู่กะเป๋าตังนะเอง ทำตรุจะไม่ได้ไปล่ะ... - -" แล้วเราก็เข้ามาในห้องพักผู้โดยสารขาออกกันคับ กว่าจาได้ขึ้นเครื่องก็ 4 ทุ่มก่าๆนู้นล่ะ... 23.10 - ได้เวลาขึ้นเครื่องละ เอาตั๋วไปให้เขาฉีกแล้วก็ยื่นส่วนหางให้เราเก็บไว้ ขึ้นไปเดินวนหาที่นั่งอยู่เกือบ 10 นาที หาไม่เจอ ไปถามแอร์ฯ ไม่ถึงนาทีได้ที่นั่งเลย - -" 23.45 - เครื่องเริ่มวิ่งไปตามรันเวย์ แล้วก็เหินขึ้นสู่ฟากฟ้ากันแล้นนน ฟิ้ววววววว เราบินได้แย้ววววว... - -" อ่ะๆ ลืมบอกไป เราเดินทางกันด้วยเที่ยวบินของการบินไทย เที่ยวบิน TG 920 เป็นเครื่อง Bowing 747 ชื่อหริภุญไชย (เครื่องบินก็มีชื่อด้วย)... ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 12 ชม. 45 นาที เอาละ ง่วงแล้ว อีก 12 ชม. ก่าๆ จะลุกมาเขียนต่อละกาน อิอิ... ...14 กค. 48... 06.30 - ถึงแฟรงเฟิร์ตแย้ว เพิ่งตื่นอ่ะ ยังงัวเงียอยู่เลย แต่ก็มาเขียนตาสัญญาแย้วนะ เอาละ แค่นี้ก่อน ยังง่วงอยู่เลย... Zzzz 07.30 - หลังจากผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองแล้วเราก็ออกมารอร๔ที่ทาง WMC จัดมารับ อากาศข้างนอกค่อนข้างเย็น ราวๆ 26-27 องศาได้ ชักหนาวๆ แล้วสิ... ลืมบอกไป เวลาท้องถิ่นที่นี่ ช้ากว่าประเทศไทยประมาณ 5 ชม. คือในขณะที่ผมเพิ่งตื่น คุณก็กะลังกินมื้อเที่ยงกันนะเอง งุงิงุงิ... 08.15 - รถมาแล้ว เราไปกัน 2 คัน มี นร. ของวงสตรีวัดระฆังมานั่งกะเราด้วยล่ะ แต่เขาพักคนละที่กะเรา หึหึ แล้วเราก็มุ่งหน้าสู่เมือง Kerkrade รถที่นี่ขับเลนขวาล่ะ ทางเรียบดีมาก ไม่มีสะดุดเลย อีก 3 ชม. ก็จะไปถึงที่พักละ นอนต่อดีก่า อิอิ... 11.40 - ถึงที่พักแล้ว มีวงของไทยพักที่นี่อีกวงด้วยละ สรุศักดิ์มนตรี นั่นเอง คริคริ... 12.00 - อาหารมื้อแรกที่เราได้กินที่นี่ แต่เรามะได้กินอ่ะ รู้สึกว่าจะเริ่มมีไข้ละ เลยขอพักผ่อนไป... 18.00 - เริ่มซ้อมกันนิดๆ หน่อยๆ ละ ผมก็พอซ้อมไหวละ คงมะเปนไรมากหรอก หลังจากนี้คงมะมีเวลาเขียนแล้ว ไว้แข่งจบแล้วจะมารายงานผลนะจ้ะ... ...18 กค. 48... เย้ๆๆๆๆๆๆ แข่งจบแล้ววววว ได้เหรียญทอง ทั้ง 2 รายการเลย หุหุ เก่งซะมะมีละวงเราเนียะ - -" ... ผลการประกวด Marching Contest Star Division ได้เหรียญทอง ด้วยคะแนน 80.85 คะแนนล่ะ เดินได้ต่ำกว่ามาตรฐานด้วย ผลการประกวด Show Star Division Open Class ได้เหรียญทอง ด้วยคะแนน 87.06 คะแนน ขึ้นเป็นวงที่คะแนนสูงสุดของ Division ในขณะนั้นทันที การแข่งขันยังเหลืออีก 2 Week เราต้องรอลุ้นถึง Week สุดท้ายเลยว่าผลจะเป็นยังไง และสุดท้าย เราก็ได้ธงแชมป์มาครอง อิอิ เป็นความภาคภูมิใจมากเลย ตอนที่เห็นป้ายขึ้นชื่อของ รร. พวกเรา ในที่สุดเราก็ทำมันได้สำเร็จแล้ว เย้......................................
...จะไม่ลืมวันนั้น ในฐานะ วง BJ Band เลย... September 03 ความทรงจำหวนคืน......เปาะ...แปะ...เปาะ....แปะ...ๆ...ๆ...ๆ..ๆ..ๆ..ๆ.ๆ.ๆ.ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...
ฝนตกอีกแล้ว เปียกอีกแล้วสิเรา...
หลบฝนก่อนดีมั้ย...
ไม่ได้ๆ ต้องรีบไปรับแม่อีก...
อีก 20 นาทีก็จะถึงแล้ว ต้องรีบแล้วเรา...
...แล้วผมก็วิ่งฝ่าสายฝนไปด้วยความรวดเร็ว...
...ทันใดนั้นเอง ภาพในอดีตที่แสนปวดร้าวท่ามกลางสายฝน ก็หวนกลับมา...
...กลางฤดูฝนเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ท่ามกลางสายฝน...
...โทรตามเรามามีอะไรหรอ...
...นาย เรามีเรื่องสำคัญจะบอกนายล่ะ...
...อะไรหรอ บอกมาสิ...
...ก่อนบอกเราขอถามอะไรนายอย่างนึงได้มั้ย...
...ได้สิ ว่ามาเลย...
...ถ้าวันนึง เราไม่ได้อยู่ข้างนายอีกแล้ว นายจะรู้สึกยังไง...
...ก็...เราก็ต้องอยากรู้สิ ว่าทำไมเธอถึงจะไม่อยู่ข้างเรา...
...ขอโทษจริงๆนะนาย เราขอโทษนายจริงๆ...
...ไม่เป็นไรหรอก แค่เธอมีความสุข เราก็พอใจแล้ว อย่าร้องไห้เลย...
...วันนั้น ผมกอดเธอกลางสายฝน...
...พยายามปลอบเธอให้เธอหยุดร้อง...ทั้งๆที่ตัวเองก็แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้...
...เธอร้องไห้และซบที่อกผม...ผฝ้าแต่บอกขอโทษผม...
...ผมก็ได้แต่ปลอบประโลมเธอ...ว่าไม่เป็นไร...ผมเข้าใจ...
...ฝนหยุดตกแล้ว...
...เธอร้องไห้จนตาบวม...ผมพาเธอไปส่งหน้าบ้านเธอ...
...แล้วผมก็เดินกลับมาเพียงลำพัง...
...น้ำตาไหลโดยที่ไม่อาจควบคุม...
...แล้วฝนก็ตกลงมาอีกครั้ง...
...ช่วยชะล้างน้ำตาของผมทิ้งไป...
September 02 ความรัก...ที่แตกต่างเธอชอบสีขาว --- เขาชอบสีดำ
เธอชอบตุ๊กตาหมี --- เขาชอบรถถัง เธอชอบนั่งดูตะวันขึ้นที่ชายทะเลในตอนเช้า --- เขาชอบบรรยากาศของแสงไฟในเมืองตอนกลางคืน เธอชอบจักรยาน เพราะความช้าของมันทำให้เธอมีเวลาดูอะไรหลายๆอย่างที่ผ่านไป --- เขาชอบความเร็วของมอเตอร์ไซค์ เพราะมันทำให้เขาไปถึงที่หมายทันเวลา เธอนอนสี่ทุ่มตื่นตีสี่เพื่อใส่บาตร --- เขานอนตีสี่ตื่นสี่โมงเย็น เพราะกลับดึก เธอได้ท๊อบ เกือบทุกวิชา --- เขาได้0 เกือบทุกวิชา เธอถูกชมและรับรางวัลเด็กนักเรียนดีเด่นเป็นประจำ --- เขาถูกด่าและมีชื่ออยู่ในบัญชีดำของโรงเรียน เธอยิ้มง่าย รักเด็กๆ และกล้าแสดงออก --- เขาหงุดหงิด เกลียดเด็กๆ และขี้อาย เธอไม่ชอบกีฬากลางแจ้ง --- เขาชอบเล่นบาส กับ ฟุตบอล เธอขี้แย --- เขาเข้มแข็ง เธอกลัวฟ้าร้อง --- เขาชอบฝนตก เธอเกลียดความเหงา และไม่ชอบอยู่คนเดียว --- เขาเบื่อสังคม และชอบเก็บตัวในห้อง เธอร้องไห้ในเรื่องที่เราไม่คิดว่ามันน่าเศร้า --- เขากลั้นน้ำตาในเรื่องที่อยากฆ่าตัวตาย เธอมองหน้าเขาแล้วเห็นผู้ชายที่แสนดีคนหนึ่ง --- เขามองหน้าเธอแล้วเห็นนางฟ้าที่ดีที่สุดในชีวิตเขา เธอจับมือเขาไว้ในวันที่เขาท้อแท้ --- เขานั่งลงข้างๆเธอในวันที่เธอว้าเหว่ เธอเบื่อคำชื่นชมจอมปลอม และต้องการได้ยินเสียงเขา แม้จะเป็นการด่าก็ตาม --- เขาอยากได้ยินคำชื่นชมจอมปลอม ขอแค่มันมาจากปากเธอ เธอจมปลักอยู่ในความทุกข์ในวันที่เขาหายไป --- เขาจมดิ่งลงในความสุขในวันที่เธออยู่ข้างๆ วันใดก็ตามที่เขาท้อแท้ หรือ ยอมแพ้เธอจะโทรไปหาเขา พูดแต่คำว่า "ฉันรักเธอนะ" --- วันใดก็ตามที่เธอผิดหวัง หรือ เหงา เขาจะโทรไปหาเธอ และจะเงียบ อยู่อย่างนั้น จนกว่าเธอจะหยุดร้องไห้ วันใดก็ตามที่เขาได้รับชัยชนะ เธอจะตรงเข้าไปหา แล้วกอดเขา --- วันใดก็ตามที่เธอได้รางวัล เขาจะตรงเข้าไปหา ยิ้มให้ ชูนิ้วโป้ง แล้วพูดคำว่า "ยินดีด้วย" วันเกิดเขา เธอหอมแก้มเขาฟอดหนึ่ง แล้วพูดคำว่า "ฉันรักเธอ" --- วันเกิดเธอ เขาโทรมาตอนเที่ยงคืน แล้วพูดคำว่า "ฉันก็รักเธอ" เธอจับมือเขา เพื่อจะเตือนให้เขารู้ว่าเขาสำคัญสำหรับเธอมากแค่ไหน --- เขานั่งข้างๆเธอ เพื่อให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียว เธอจะร้องไห้ และขอร้องให้คนที่ทำร้ายเขาหยุดการกระทำ --- เขาจะต่อยหน้าใครก็ตามที่ทำร้ายเธอ เมื่อเขาโกรธ เธอจะรอให้เขาหายโกรธ แล้วโทรไปบอกว่า "ขอโทษนะ" --- เมื่อเธอโกรธ เขาจะดึงมือเธอไว้ แล้วพูดคำว่า "ฉันขอโทษ" เธอโทรไปหาเขาทุกวันเพื่อพูดคำว่า "ฉันรักเธอ" --- เขารอคอยโทรศัพท์เธอทั้งวัน เพื่อรอฟังคำว่า "ฉันรักเธอ" |
|
||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
